Bezcenna Orchidea, która przekazała mi swoją historię // „Pawilon Kwiatu Brzoskwini” Mingmei Yip

Każda z nich marzyła o tym, aby stać się ming ji, najbardziej pożądaną kurtyzaną, najbardziej docenianą i uwielbianą. Każda z nich chciała w głębi serca, żeby to uwielbienie i to pożądanie pchnęło je ku ich przeznaczeniu jakim miało być odnalezienie przez Ukochanego, który wyrwie ją z rąk mamy i de. Jednak prawdziwy los tych dziewcząt to pracować na rodzinę, zadowalać klientów i cieszyć się sławą i chwałą wśród klientów dopóki starość i zmierzch wieku nie zapuka do drzwi. Witajcie w świecie chińskich kurtyzan, prostytutek, które talentem przewyższały aktorki, śpiewaczki i artystki. Nauczone dbać o zadowolenie mężczyzn miały umilać im wieczory grając na qi, śpiewając, tańcząc, by na końcu pozwolić ich nefrytowej łodydze dotrzeć do złotej bramy. Tak jak ja zagłębcie się w historii Xiang Xiang. Najpopularniejszej kurtyzany w Szanghaju, która stała się symbolem dawnych czasów. Przed Wami historia opowiedziana przez ostatnią kurtyzanę Państwa środka, Bezcenną Orchideę. 

 

pobrane

Xiang Xiang trafiła do Pawilonu Kwiatu Brzoskwini jako trzynastolatka. Oddana pod opiekę ciotce Feng przez mamę w nadziei, że zyska lepsze życie. Córka uczciwego, ale biednego muzyka, artysty, który poświęcił własne życie by spróbować uratować córkę generała. Okrzyknięty zdrajcą i gwałcicielem ginie. Strącona na sam dół drabiny społecznej Xiang Xiang uczy się nowego życia. Muzyki, gry na instrumentach, zabawiania gości, sztuki wzniecania ognia i namiętności u innych mężczyzn. Nieświadoma swego losu cały czas marzy o powrocie do matki, o powrocie do innego życia.

Z czasem okazuje się, że nie ma już powrotu do tego co było. Jej nowym, narzuconym celem w życiu jest spłacenie długu mamie i de, swemu nowemu ojcu. Młoda dziewczyna, urodziwa i bardzo utalentowana szybko zyskuje sławę i renomę wśród klientów.  Należy zaznaczyć iż nie jest ona zwykłą prostytutką, jaką można sobie wyobrazić w kontekście dzisiejszych czasów, zwłaszcza w odniesieniu do Europy. To artystka, która oprócz uciech cielesnych ma przynosić radość dla duszy. Jej widzami są niestety tylko jej klienci. Symboliczną przemianę sygnalizuje zmiana jej imienia na Bezcenną Orchidee, którą pozostanie praktycznie do końca swego życia. 

Serce i umysł dziewczyny wypełnia pustka i chęć zemsty za doznane krzywdy i upokorzenia w życiu. Ostatnie słowa matki i jej obraz, który jest wiecznie żywy.  Wielkim wsparciem okazuje się inna, już sławna i podziwiana Perła, która staje się dla Bezcennej Orchidei bratnią duszą spotkaną w przedsionku piekiełka. Napisałam piekiełko bo życie dziewcząt poza obsługą klientów upływa na nauce i ćwiczeniu nabytych już umiejętności oraz drobnych przyjemnościach, które otrzymuję od swojej mamy, która w rzeczywistości jest najzwyklejszą burdelmamą.  Doskonałe potrawy, świetne stroje wykonane z najlepszej jakości tkanin, eleganckie meble i możliwość doboru klientów to przywileje, które uzyskują te najbardziej znane, lubiane, podziwiane przez najbardziej wpływowych klientów.

Doskonale opowiedziana historia o życiu eleganckiej prostytutki, której jedynym marzeniem było odnaleźć miłość i uciec od przybytku, który pozbawił ją godności i poszanowania wśród innych ludzi.  Historia o determinacji i walce o siebie i swoją przyszłość. Opowieść o szukaniu miłości i nadziei, zwłaszcza tam gdzie jej nie ma. Powieść, w którą idealnie, płynnie wpleciono poezję chińską doskonale ukazując jak magiczny był to świat. Świat ming ji, która. choć za pieniądze, traktowana była jak królowa. Historia opowiedziana przez główną bohaterkę, która zadziwia hardością ducha, determinacją i, mimo swego wieku, błyskiem w oku, którego wiele z nas, kobiet mogło by jej zazdrościć. Xiang Xiang przedstawia historię, która sama w sobie zadziwia. Historię, która, kto wie, może skończyłaby się inaczej? Opowieść dziewczyny, która odnalazła to czego długo szukała po wielu latach trudów. Tylko czy to uczyniło ją bardziej szczęśliwą?

Przeczytajcie, naprawdę warto. Książka jest wspaniała. Płynnie popłynęłam razem z autorką i zatopiłam się w historii Xiang Xiang, która od zwykłej trzynastolatki przeszła do elitarnej kurtyzany, która w pewnym momencie swego życia zaczęła innym dyktować warunki. Polecam.

Jak daleko posuniesz się by zdobyć to czego pragniesz ..? // „Tygrysie wzgórza” Sarita Mandanna

Indie. Turystyczne Goa, Bombaj, Bollywood, barwne piosenki i tańce. Ale również ludzie i ich kultura i obyczaje. Zasady, których nie wolno łamać, a które rządzą wieloma rodzinami indyjskimi do dzisiaj. Symbole, które towarzysza człowiekowi do końca jego dni.
Tym razem to Sarita Mandanna zabiera nas w podróż po indyjskim życiu, w którym rodzina i tradycja odgrywają bardzo istotną rolę do czasu, w którym nowoczesność i przemiany społeczne nie dają o sobie znać…

Sarita opowiada historię dwojga młodych ludzi, których los złączył na zawsze w sposób najmniej dla nich obojgu oczekiwany.

Piękna Dewi i jej najmłodszy przyjaciel Dewanna spędzają czas na harcach i zabawach na wsi. Nie wyobrażają sobie życia bez siebie nawzajem. A przynajmniej do czasu.. Kiedy dwoje młodych ludzi wkracza w okres dorastania powoli wszystko się zmienia, zwłaszcza dla Dewi. Pewnego wieczora jej tata zabiera ją, jeszcze jako młodą dziewczynkę, na tygrysie wesele, na którym poznaje Maću, pogromcę tygrysa. Mężczyzna robi na niej tak ogromne wrażenie, że Dewi oddaje mu całe swoje serce. Przekonana, że tylko on może zostać jej mężem czeka na oświadczyny i szczęśliwe życie.

W tym czasie młody Dewanna pilnie ucząc się pod okiem kleryka marzy o wielkiej rodzinie, którą założy razem z Dewi. Los niestety szykuje mu wiele trudności zanim osiągnie swoje szczęście. W wiosce dochodzi do tragedii, która okrywa hańbą kilka rodzin, niweczy tak długo wyczekiwane szczęście. Rujnuje życie wielu ludzi, przez wiele lat. Pozostaje echem, które nie znika nawet po śmierci.. Co zatem może być ukojeniem?

Przebaczenie? Tylko komu i czy ono w ogóle nadejdzie?

Sarita Mandanna opowiedziała niesamowitą historię ludzi, którzy kochając nie mogli być kochani. W doskonały sposób pokazała jak tradycja i kultura, środowisko wychowania i rodzina mają wpływ na podejmowane decyzje i kroki ku ich realizacji. Emocje jakie towarzyszą bohaterom, ich rozterki i przemyślenia. Książka do tego stopnia wpłynęła na moje emocje, że było mi żal straconych marzeń i nadziei. Było mi smutno z powodu utraconej wiary w lepsze jutro. Bardzo współczułam bohaterom, a jednocześnie starałam się zrozumieć motywy jakimi się kierowali wytyczając taki kierunek własnego życia. Książkę polecam, zdecydowanie. Raczej dla kobiet niż dla panów.